Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Όχι. Αρνούμαι να γίνω γρανάζι αυτού του σάπιου συστήματος.

Ας γράψω λοιπόν. Μόνο έτσι θα διώξω λίγο την οργή που ΄χω μέσα μου.

Σήμερα είμαι πολύ απογοητευμένος. Ίσως και αηδιασμένος.
Αυτή είναι πιο σωστή λέξη.


Χωρίς λάδωμα δεν γίνεται τίποτα τελικά. Θυμήθηκα το ρητό που λέει:

"Αν είσαι έξυπνος και δουλεύεις στο δημόσιο δεν είσαι τίμιος.
Αν δουλεύεις στο δημόσιο και είσαι τίμιος δεν είσαι έξυπνος.
Αν είσαι έξυπνος και τίμιος, δε δουλεύεις στο δημόσιο."



Σήμερα όχι απλά δεν ήμουν έξυπνος αλλά ήμουν μαλάκας. Ένας μαλάκας όμως με καθαρό κούτελο. Δε δουλεύω στο δημόσιο, αλλά η δουλειά μου περιλαμβάνει γραφειοκρατικές δουλειές σε δημόσιες υπηρεσίες. Σήμερα λοιπόν δεν εξυπηρετήθηκα επειδή δεν λάδωσα.

Ναι, δεν με εκπλήσει, ξέρω που ζω δεν είμαι από άλλο πλανήτη. Εκπλήσομαι μόνο από ανθρώπους που τους νόμιζα για σωστούς. Το λαδάκι βοηθάει περισσότερο το καλοκαίρι ε; όχι, όχι για τον ήλιο. Βοηθάει για να μαζέψουμε λεφτά να πάμε διακοπές. Αφού είναι έτσι λοιπόν, εγώ προτιμώ να μην πάω και είμαι και περίφανος. Καλές διακοπές. Λαδάκι;

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Αισθάνομαι Προδομένος

Αισθάνομαι προδομένος. Από μικρός άκουγα να λενε πως αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες. Στο δημοψήφισμα για την υπογραφή του μνημονίου υπερίσχυσε το όχι για 62%. 3.6 εκατομμύρια το ψήφισαν. Ξέρετε πόσοι δεν ψήφισαν καθόλου; 3.7 εκατομμύρια. Κάτι θα ήξεραν μάλλον κι αυτοί. Παρόλα αυτά τα μέτρα πέρασαν. Εγώ γιατί να ψηφίσω ξανά; Υπερίσχυσε το όχι και κέρδισε το ναι.

Η προιγουμενη γενιά έζησε κάπως καλά, έκανε οικογένεια, έκανε την ζωή της. Τι προοπτικές υπάρχουν για την δική μου γενιά; τι μέλλον έχω σε αυτή την χώρα στα 26? Θα σου πω εγώ. Δεν έχω. Ο μόνος τρόπος να συνεχίσω να ονειρεύομαι είναι να το κάνω σε μιαν άλλη ζωή, σε μιαν άλλη χώρα. Πρέπει να προγραμματίσω να φύγω. Δεν μπορώ να κουβαλάω μια ζωή χρέη άλλων. Δεν μπορώ να δουλεύω για έναν μισθό ο οποίος φτάνει μόνο για να πληρώνω τα λάθη της προιγουμενης γενιάς. Αντίο.

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Τραλαλά – Ρεαλισμός 1-2





Ναι. Σίγουρα η καλή διάθεση είναι όπλο. Για τα πάντα. Υπάρχουν κι εκεί όρια όμως. Κάποιες φορές μπορεί να σε εξαντλήσει. Αν επιδιώκεις μονίμως την καλοπέραση κινδυνεύεις να χάσεις σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα.

Τα προβλήματα υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Υπάρχει διαφορά στο αν τα αντιμετοπίζεις με καλή διάθεση, αν τα αντιμετοπίζεις με κακή, ή αν τα αποφεύγεις τελείως για να μην σου χαλάσουν την διάθεση. Προφανώς το πρώτο είναι το καλύτερο και το πιο δύσκολο. Πραγματικά θαυμάζω τους ανθρώπους αυτής της κατηγορίας. Πραγματικά με αποθούν οι ανθρώποι της τελευταίας.

Προτιμώ κοντά μου έναν άνθρωπο 100% ρεαλιστή, παρά έναν άνθρωπο 100% πέρα βρέχει και όλα καλά. Το παράδειγμα των άκρων δίνει πάντα χρήσιμες πληροφορίες. Φυσικά και κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και δεν υπάρχουν άκρα στα χαρακτηριστικά τους. Συνήθως.

Η καλή διάθεση λοιπόν, εξαρτάται από πολλές μεταβλητές. Η καθημερινότητα κάποιου ανθρώπου μπορεί να είναι τόσο δύσκολη τόσο στρεσογόνα, που να μην καταφέρνει να βγάλει αυτή την θετική ενέργεια που τους κάνει όλους χαρούμενους. Αυτό δεν τον κάνει ούτε μίζερο ούτε άτομο με αρνητική ενέργεια. Όλοι αντιμετοπίζουμε προβλήματα. Δυστυχώς δεν υπάρχει μονάδα μέτρισης να μετρήσουμε ποιός έχει τα πιο σοβαρά. Η σοβαρότητα επίσης είναι σχετική. Το ίδιο πρόβλημα για κάποιον είναι σοβαρό για κάποιον όχι, λόγο εμπειρίας.

Δεν μου είναι εύκολο να βάζω πάντα τις σκέψεις μου σε τάξη. Πολλές φορές τρέχουν τόσο γρήγορα που δεν μπορώ να τις πιάσω. Δεν ξέρω αν βγαίνει κάποιο συμπέρασμα από όλα αυτά. Απλά ήθελα να γράψω τις σκέψεις μου πριν τρέξουν ξανά μακριά.

Ευχαριστώ μια φίλη που χωρίς να το ξέρει μου έδωσε έμπνευση για το άρθρο.